Het is alweer lang geleden dat ik hier wat schreef. Het bloggen lijkt wat uit te zijn.
Toch ga ik nog eens proberen wat vaker hier te schrijven.
Dit is poging 1. ;)
De vakantie is bijna voorbij. Een heel bijzondere vakantie die begon met de geboorte van Seth. Hoe bijzonder is de geboorte van zo’n derde. Je beseft veel meer wat er allemaal fout kan gaan, je weet wat er gaat gebeuren en dan toch word je weer verrast door hoe anders het is. Ik geniet veel meer van de kleine dingen. Omdat ik weet dat die grote mijlpalen toch al veel te snel komen en mijn baby over een jaar alweer baby af is.
Als ik ‘s nachts naast mij het gepruttel hoor, weet ik dat het tijd is voor een voeding. De uren tussen de laatste voeding ‘s avonds en de voeding ‘s nachts worden er steeds meer.
En hoe zeer ik ook geniet van extra uren slaap en ononderbroken nachten, toch kan ik er niks aan doen dat me ergens het gevoel van weemoed bekruipt. Want straks gaat hij doorslapen. Gaat hij al om 19u naar boven. En over een tijdje gaat ie naar zijn eigen kamertje. En dan viert hij ineens zijn 7de verjaardag. En zit hij overdag liever bij een vriendje. En is mijn baby groot.
Tot zover mijn sentimental mood.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten