Het kindje in de spiegel...

Elke avond na het douchen zegt mama: "zullen we eens kijken of hij er weer is?" Ik weet ondertussen al heel goed wie ze bedoelt. Het kindje in de spiegel. Hij is er elke avond, samen met zijn mama.
Ik kijk naar hem. Hij heeft een slaapzakje aan, net als ik. Hij heeft een warme pyjama aan, net als ik. Hij kijkt naar mij. Verlegen lach ik naar hem, en verlegen lacht hij terug.
Ik draai snel m'n hoofd weg, en hij doet precies hetzelfde. Zijn mama geeft hem een kusje, net als mijn mama bij mij doet. Zijn mama lacht naar mij. En mijn mama lacht naar hem.
Ondertussen leren we elkaar steeds beter kennen. Ik ben al wat minder verlegen, en hij lacht ook al vaker naar mij.
Soms komt zijn papa erbij staan. Mijn papa ook.
Ik vind het kindje in de spiegel wel een lief kindje. Misschien wil hij wel mijn vriendje zijn...