Boeken

Enkele weken geleden kreeg ik een boekenbon cadeau. Een boekenbon is een fantastisch maar tegelijk ook vreselijk cadeau. Je mag naar een boekenwinkel en daar een boek uitkiezen! 1 boek. En dat is het vreselijke aan de boekenbon: je mag maar 1 boek uitkiezen. Toch voor die bon.
Wie mij een beetje kent, weet dat boeken in mijn handen niet veilig zijn. Ik rust niet voor een boek uit is, en ben meestal op een paar uurtjes wel door de gemiddeld 450 bladzijden heen.
De christelijke boekenwinkel hier in Kampen is dus echt een gevaarlijke winkel voor mij. Als ik daar binnen ga, kom ik altijd wel met iets weer buiten. En dat iets is meestal een boek. Ik mag van mezelf dus niet in die winkel binnen, tenzij ik een goede reden heb. Een boekenbon is een goede reden, de zoektocht naar een leuk cadeautje, Kerst, ...
En nu had ik een boekenbon...

Toch heb ik deze keer een andere strategie gekozen. Vorige week was ik al in "de Rank", zo heet de christelijke boekenwinkel hier, geweest voor kerstcadeautjes. Ik had expres mijn boekenbon thuisgelaten, zodat ik een weloverwogen keuze kon maken voor een boek, vooraleer ik ermee naar huis ging. Ik kon thuis de titels opzoeken op internet, de reviews lezen, en zo rustig kiezen voor welk boek ik mijn boekenbon zou inruilen en ik kwam niet in de verleiding dan toch maar een extra boek te kopen. Dus toen ik vanochtend in de stad kwam, kon ik zo "de Rank" binnenlopen, het boek pakken en afrekenen, zonder in de verleiding te komen meer boeken te kopen. En dat heb ik gedaan.

Het boek ligt al de hele middag naast me op de bank. Af en toe kijk ik ernaar. Ik doe hem even open, blader er wat doorheen, lees een stukje en doe het dan toch weer dicht.
Ik vind het jammer dat ik morgen m'n boek waarschijnlijk alweer uit heb. En dat hij dan in de kast terechtkomt tot het moment dat iemand anders hem wil lezen of ik denk: hee, laat ik dit boek nog eens lezen.

Vanavond in bed begin ik eraan. Ik kijk er nu al naar uit. Lekker vroeg naar bed, onder de dekens en dan in m'n boek duiken!

Oh ja, de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik vorige week stiekem toch al een boek gekocht heb. Alleen was dat boek niet voor mij. Het is een boek voor ons Wolfje. Want diep in mijn hart hoop ik dat ons Wolfje net zo van boeken gaat houden als zijn/haar mama. En dat ik later net als mijn ouders moet gaan zeggen: hee, doe dat licht eens uit, het is al lang tijd om te slapen. En dat hij/zij dan zegt: nog 1 hoofdstuk mama! En dat ik dan weet dat dat boek die nacht wel uit komt...