Een gewone, grijze, miezerige donderdagmiddag. Ik ging de stad in, ik had nog wat boodschappen en 't is altijd wel leuk om wat rond te kijken. Ik kom in een niet nader te noemen boekenwinkel, kijk wat rond, maak m'n keuze en ga naar de kassa. Daar stelde ik nog een vraag naar een boek, waarop de vrouw achter de kassa reageert: "Hé, wat leuk! Kom jij uit België?" Ikke: "ja". Vrouw achter kassa: "OOOOOw wat EEEEEJnig! Woon je hier allang?" Ik:" half jaartje nu". Vrouw: "OOOOw, LEEEEUWk! Heb je het een beetje naar je zin?" Ik: "ja hoor". Vrouw: "JA, (giechelend achter haar hand) wij doen thuis ook wel eens dat Belgies na. (met een poging tot een zachte "g" en een hoop geschater van haar kant) Daar kunnen we altijd zo heerlijk om lachen!"
Ik kijk haar even aan of ze het nu serieus meent dat ze me vertelt dat ze het heerlijk vindt om mensen uit te lachen en dat hen ook nog even te laten weten, reken af en zeg vriendelijk gedag. Ze zal wel niet beter weten.
Ps: Gelukkig zijn niet alle Nederlanders zo. En jawel, ik lach ook wel eens met hun taalgebruik, maar ik zal de laatste zijn om dat in hun gezicht te doen.
2 opmerkingen:
om je ter plekke te schamen...dat zeg je toch niet! Dat ze om Belgen lacht is idd tot daar aan toe,maar om je dat dan ook gewoon in je gezicht te zeggen...ze zal idd wel niet beter weten...
Zo doet Eline hier alles op zijn engels:
I'm not zot he, en I spriek very good English
Een reactie posten