maandag 21 januari 2013

Sneeuwmoe

Als de allereerste vlokjes van de winter naar beneden dwarrelen, zijn we in extase: wauw, sneeuw! Kijk eens, Lucas, zie je dat? Dat is sneeuw! Als het nu blijft liggen, kunnen we lekker buiten in de sneeuw spelen! Sleeën, sneeuwpoppen maken, sneeuwballen gooien!
Die eerste sneeuw heeft iets magisch. De hele grijze wereld wordt ineens prachtig wit. De zonnestralen weerkaatsen op de witte sneeuw, en maken de wereld nog lichter dan ze al is. En dat is mooi. Daar genieten we van. We halen alles uit die 2 dagen per jaar dat er sneeuw ligt.

Maar dan gaat de sneeuw ineens niet meer weg. En een paar dagen later valt er nog meer sneeuw, wat ervoor zorgt dat je huis elke keer smerig wordt als er iemand binnenkomt, je auto eruit ziet alsof er een moeras over leeggekapt is, je schoenen sneller verslijten en lelijke vlekken vertonen en dat ene krokusje dat al durfde doen alsof het lente was zijn bevroren kopje dan toch maar laat hangen.
En de sneeuw, die eerst een welkome vriend was, wordt een een wat minder gewaardeerde wintergast.
Lucas vindt er ook niks meer aan om naar buiten te gaan. Logisch, hij moet altijd eerst ingepakt worden met een dikke jas, sjaal, muts, wanten, kousenbroek en als hij dan buiten komt heeft hij het alsnog koud, ondanks die dikke jas, sjaal, muts, wanten en kousenbroek. Het lopen is ook een stuk zwaarder in de sneeuw. En dan moet je bedenken dat zo'n klein kereltje tot kniediep in de sneeuw zakt en dus een heel been uit die sneeuw moet trekken voor hij weer een stap kan zetten.

Jep, ik ben sneeuwmoe. Als ik naar buiten kijk, is mijn eerste reactie niet meer: wauw, sneeuw, wat leuk, laten we naar buiten gaan! Nee, als ik naar buiten kijk, denk ik: oh nee, sneeuwt dat nu weer? Ik kruip in m'n bed en kom er pas weer uit als de temperaturen boven de 10° zijn en de zon schijnt.
Dat Lucas z'n eerste griep te pakken heeft, zal daar vast wel mee te maken hebben. En dat autorijden niet meer kan zonder dat je eerst de auto helemaal sneeuwvrij moet maken, en daarna jezelf ook weer, zal ook wel een belangrijke reden zijn. En dat je zo voorzichtig moet lopen omdat je anders uitglijdt en kletsnat en door en door koud bent, is ook geen onbelangrijke factor.

Dus ik ben er klaar mee. Lente, doe je best, ik wacht op je. Laat die winter maar eens 'een poepje ruiken'! Nah!Of nee, doe maar een bloemetje... dat ruikt wat lekkerder :-)

3 opmerkingen:

Margreet Brink zei

Misschien kun je een winterslaapje doen en weer wakker worden als de zon schijnt.....
Ik doe alles te voet nu, met de fiets glij ik uit en de auto, daarmee schiet je niks op.... vandaag al 4x heen en weer richting Boelaerpark gelopen en over een half uur nog een keer..... moe.....2

Lishe zei

Dat mn buggy soms bijna van de stoep glijdt (als men niet gestrooid heeft) vind ik dan weer wat eng en ik maak me dan wat zorgen dat ze zich op school niet goed genoeg aankleden voor ze naar buiten gaan, maar verder houden we het nog vol ;-)
succes he
beterschap voor de kleine Luc!

ons Lieveke zei

@Margreet: Ja, als je niet overal ver vandaan woont, kun je te voet... Als ik te voet naar de supermarkt zou gaan, zou ik een uur onderweg zijn, en dan moet ik nog eens terug! Dus ik moet toch echt met de auto, want fietsen op de gladde wegen, doe ik echt niet! :)