Ondanks de nare berichten van de laatste tijd, proberen we hier toch erg te genieten van de mooie dingen die het leven brengt. Als je hoort over ziekte en dood, besef je weer hoe kostbaar elke dag is, en hoe mooi het leven. Je kan zomaar te horen krijgen dat het bijna voorbij is, dus elke dag is er een om van te genieten en om mooie herinneringen te maken met je geliefden. En om aan elkaar te zeggen hoe graag je elkaar ziet. Want wat als je daar morgen ineens niet meer de kans voor krijgt?De sneeuw die hier vorige week lag, maakte alles prachtig wit. De eerste sneeuwvlokjes die vielen, werden door Lucas aandachtig bestudeerd van achter het raam.
Meteen zaten we hier helemaal in de eindejaarsstemming en de kerstboom kwam helemaal tot z'n recht, zo vlak naast het raam.
Tegen koude kun je je kleden, dus met een warme muts, dikke jas, wanten en een sjaal, zetten we Lucas op de slee en mocht papa trekken. En leuk dat Lucas het vond! Hij genoot van het tochtje in de prikkelende koude lucht.
En wij genoten van zijn vrolijke lach, zijn blije snoet en het lekker met z'n 3tjes buiten zijn. Weekenden zouden langer moeten duren, en sneeuw zou langer moeten blijven liggen, want de winterpret was van korte duur. Zondag smolt alles weg en maakte de witte wondere wereld weer plaats voor de grijze, regenachtige. Maar gelukkig konden we het binnen ook erg gezellig maken, en met de kerstlampjes aan, de kerstmuziek in de cd-speler en een lekker dik boek, kwamen we ook een heel eind!
I'm enjoying this most wonderful time of the year! En daarbij denk ik aan wie er op dit moment niet van kunnen genieten, en bid ik dat er meer tijd is. Meer tijd om van elkaar te houden en voor elkaar te zorgen. Maar bovenal om van elkaar te genieten!
2 opmerkingen:
voor volgende winter heb ik misschien nog sneeuwlaarsjes voor Lucas liggen!
Leuke fotos. Margreet
Een reactie posten