Doorslapen

Heerlijk he, zo'n nachtje doorslapen! Wij keken er al helemaal naar uit. De afgelopen 2 maanden was doorslapen allesbehalve evident voor ons kleine Lucje en dus ook voor ons. Die vervelende tanden die maar niet wilden doorkomen maar wel tegen het tandvlees duwden, bezorgden Lucas vooral 's nachts last, en die oorontsteking en verkoudheid die daarbij kwamen kijken, hielpen al niet echt mee om de nachten wat comfortabeler te maken. Wekenlang probeerden we alle mogelijke middeltjes die maar te verkrijgen waren om de pijn te verzachten. Chamodent, Dentinox, neusspray, hoestdrank, suppo's,... Lucas' bedje verhuisde terug naar onze kamer, en wij sliepen om beurten op Lucas' kamer, zodat we toch om de nacht een beetje slaap zouden krijgen.
Toen dan eindelijk tandje 2 door was, vierden we een feestje. Onze Lucas had geen pijn meer, en wij zouden eindelijk weer mogen doorslapen.
Valt dat even vies tegen! Lucas slaapt zonder problemen, om 20.30u gaat hij naar bed en tussen 6.30 en 7u horen we hem weer. Wij daarentegen zijn het doorslapen helemaal verleerd. Elk uur worden we wakker, om op de klok te zien dat we nog maar een uur verder zijn. Dan doen we er een uur over om weer in slaap te vallen, om een uur later weer wakker te worden. Gesloopt zijn we! Hoe doe je dat ook weer, 's avonds in slaap vallen om pas 's ochtends weer wakker te worden? Jaloers zijn we op ons Lucje, dat heerlijk ligt te maffen met z'n Nijntje tegen zich aan.
Misschien moet er een boek verschijnen over het leren doorslapen bij volwassenen. Een gat in de markt, lijkt mij.

Enfin, ik ga even m'n wallen wegwerken. Hoewel, 'k zie bij meer jonge mama's dat die kringen om de ogen precies wel in zijn. ;-)