Dikkopje

Vanochtend weer een echo gehad, en het frummeltje was alweer een stuk groter geworden. 't Is geen garnaal meer, 't is nu een dikkopje. Niet zoals het eruit ziet hoor, het ziet eruit als een echt baby'tje, alles erop en eraan: beentjes, armpjes, hoofdje, buikje, navelstrengetje,... Maar 't heeft een groot hoofd! Er werden wat metingen gedaan, en dikkopjes hoofd staat gewoon een week voor op de rest van het lijfje! De omtrek van het hoofd werd gemeten op 17 weken en 6 dagen, en het lijfje werd gemeten op 16 weken en 4 dagen... Volgens de berekening ben ik 17 weken en 2 dagen, dus zo tussenin.
Enfin, ik hoop dat dat koppetje nog even in verhouding komt met de rest van het lijfje, want anders wordt die bevalling geen pretje...
Gerben was meteen een beetje teleurgesteld: hmm, dat is weer een denker, en geen sporter. Maar, meteen daarna wel weer positief: met zo'n groot hoofd moeten dat wel goede hersenen zijn...
Wat ik dacht? Wel, 't zal wel Groeneveld-genen hebben zeker?

Maar we zijn blij. Dikkopje doet het goed, en zoals het moet. En daar zijn we blij mee. Want zo'n echo is leuk, maar toch elke keer weer spannend: wat als het hartje het niet meer doet?
En nu we weten dat dikkopje het inderdaad nog steeds doet, weet ik ook steeds zekerder dat die kleine beweginkjes in mijn onderbuik de moves van ons kindje zijn. Als ik 's ochtends of 's avonds op mijn buik ga liggen, voel ik het elke keer weer, en steeds duidelijker. Een klein frummeltje dat het niet fijn vindt dat ik de zwemruimte verminder door op m'n buik te gaan liggen.

Wonderlijk he, zoiets. Ik denk dat ik zo maar weer even op m'n buik ga liggen... Even voelen dat dikkopje het nog doet :)